Peşindeki Ben

sırları dökülmüş aynalarımda unutmuşsun ceylanlara ilham veren bakışlarını gözlerinde gülümsemeye küskün bir sıra donmuş gözyaşı... camların buğusuna karaladığın ismim yavaşça ezilirken parmaklarının arasında geride bıraktığın esmer bir kahverengi bir de yolların tozlarına bulanmış ayak izlerin... avuçlarında parçaladığın cam kırıklığını taşıyorum damarlarımda her çarpışında yüreğimin hücrelerimden sokaklara dökülüyor kanlı kristaller... dudaklarımda ölü bir tebessüm ayaklarımda çaresiz bir çırpınış gözlerimde efsunlu bakışların dudaklarımda duyulmayan bir fısıltı canevimde cam kırıkları ve ben... peşindeki canlı cenaze...