Sensiz Bir Hazandır Gelen

Ne ilk/ne de son mevsimdir bu Sensiz bir hazandır gelen Hüzündür kapımda bekleyen Gelir/Mıh gibi saplanır Eylül Yeşili soyunur/sarıları giyinir toprak Ben acıları çıkarırım çekmecelerden Sen(sizliğ) i giyinirim Kahverengi olur dört bir yan Yorgun bir doğum günüdür sonrası Ne ilk/ne de son yapraktır toprağa düşen Avuçlarımda bir demet karanlık İliklerime kadar gece yarısı ayazı Ben yokluğu kuşanırım Sen yağmur olur yağarsın Yıldırım olur saçındaki yıldızlar Sağanak sağanak camlara vurur İstanbul Geri dönmeyecek vakitlerdir sonrası Ne ilk/ne de son şiirdir yazılan Buz gibi bir sabah Ya da yağmurlu bir ikindi vakti Bir heves/bir umut düşer mısralara Daralır yine zaman Sıkışır yürek Merhamet bekler kağıda düşen şiir Kızıl bir akşam sarar yalnızlığı Simsiyah bir gecedir sonrası