Ve Sen Geldin

kanadı kırık bir martının gümüş dudaklarından düştün yüreğimin en dibine bir zemheri ayazında apansız, sımsıcak... dudağının yakut renginde gülümsediği gün gömülüverdin gönül dünyama... kör ettiğin gözlerime saplı keskin bir bıçak olduğunda bir damla kanım düşmedi toprağa... ve sen geldin... sağnak nisan yağmurları gibi yağdın, kıraç topraklarımın çatlaklarına, yağdın bütün bereketsizliğimin üzerine olanca bereketinle... kırık dökük notalarımı besteledin gönül telimin sayfalarında müziğin en güzel nağmeleriyle... Bir bakışından yıldırımlar düştü gönül dünyama yaktın kavurdun, yanmaz dediğim paslı dünyamı ve sen geldin... sen geldin karanlıklar karanlıklara karıştı geceler gecelerin içinde yok oldu. yok ettin dünyaya küskünlüğümü, yorgan gibi örtüp bütün hüzünlerimi.. bitti dünya mahpusluğum, kırıldı hücrelerimin bütün parmaklıkları, doğmayan güneşlerim doğdu yıllar sonra ve sen geldin... hoş geldin...