Vazgeçmişliklerimiz

Vazgeçmişliklerimiz var hayatta hem de o kadr çok ki !.. Mutsusuz aslında ama yüzümüzde bize yabancı bir tebessümle geziyoruz.. O kadar daralmış ki içimizdeki yer o kadar dolmuş ki yersiz duygularımızla, Aslında varolmuş gibi gözüküpte gözükmediğimiz bir diyardayız.. Aslında o kadar yalnızız ki kimse yok içimizde, Hataların, yanlışların, günahların arasındayız, Tek tek bir şey var bu hataların arasında, Bize yabancı bir biz ! Bunların arasında ise varlığımız yok denecek kadar az… Büyüyoruz diyoruz ya aslında aksine ! O kadar küçülüyoruz ki ! Vazgeçmişliklerimiz dediğimizin altında , Aslında bilmiyoruz o vazgeçmişlikler sadece vazgeçtiğimiz tek şeyden ibaret ! Kendimizden.. Biz izin vermiyor muyuz bunlara ? Madem öyle !! Neden diye soruyoruz farkına vardığmızda ! Niye bu vazgeçiş ve neden bu iç çekiş ?