Zan Altında

Senden sonrası yokmuş anladım Aslında sende yoksun, Koşar adım sana gelmek için geçtiğim yollarda yokmuş Gelirken geçtiğim sadece o cennete girenlerin geçtiği sırat kadar geniş köprü Ve karşıdan esen ferahlatıcı deniz kokulu meltem Ancak o köprüyü geçenlerin hissedebileceği güllerin enfes kokusu Beyaz nergisler, sarıpapatyalar, kırmızı aşk sembolü güller Bütün açlığımı bastıran umut ekmeği Geleceğe açılan pencere gözlerinden ve gözlerinin kötü geçmişi gizleyen perdeleri Ve diğer varlığına inandığım bütün sanrılarlım Hiç biri yokmuş... Dönerken anladım sıratın ne kadar keskin olduğunu Ve altındaki ateşin kavurucu sıcağını, Nergislerin papatyaların karların altında donduğunu Ve güllerin ta kalbime kadar batmış kocaman dikenlerinin olduğunu Gözlerinin gelecekle karışan geçmişimi yansıttığını Ve aydınlık yarınları gözlerindeki perdelerin kapattığını Ve dönemeyecek kadar bitap olduğumu Umut ekmeğimin hamurunun sende kaldığını Var olduğunu zannettiklerimin olacağını zannettiğim her şeyi zan altında bıraktığını...