Hayırsız Evlat

Bir komşumuz vardı Ona " Kara Hasan" derlerdi. Onun bir oğlu vardı Adı "Remzi" idi. Ailenin tek oğlu idi. Bir gün Remzi askere gitti Kara Hasan okuma yazma bilmezdi. Mektubunu bana yazdırırdı. Mektubunda hep aynı sözler: "Candan ciğerden sevgili oğlum Remzi, Candan kadar kıymetli mektubunu aldık. İnan ki çok memnun olduk. Bizde seni memnun etmek için , Şu iki satırlık mektubu yazıyoruz. Evvela selam eder, karakaş gözlerinden öperim. Anan selam eder, karakaş gözlerinden öper. Ablan selam eder, karakaş gözlerinden öper. Enişten selam eder, karakaş gözlerinden öper. Kız kardeşin selam eder, ellerinden öper. Para saldım aldın mı? Oğlum Remzi tek düşüncemiz sensin." Remzi, Kara Hasan'ın tek oğlu idi. Biricik oğluna çok güvenmişti. Remzi aylar sonra döndü askerden Ailesinin güvenine sadık kalamadı. Gençlik dalgasıyla içki içti ,eğlendi Nihayet baba evini sattı; Böylece ailesinin güvenini sarstı. Babası oğlunun derdinden hastalanıp öldü… Meğer Remzi çok hayırlı bir evlat imiş.