Ah Şu Gitmeler

Bazen koşa koşa Hatta içindeki heyecan, sevinçle Ayaklar yerden kesilircesine, Kanatlanıp uçar gidersin. Gidilecek yoldaki güzellikleri, Yaşanılacak mutlulukları bilir, gidersin. Ama, maalesef ki bazen de… Hani ayakları geri geri gider ya insanın… Defalarca dönüp arkana bakarsın Bu mutluluk bırakılır mı dersin Dünya dönmese, zaman dursa Böylece kalsam Doymadım, doyamadım… Daha yaşanılacak onca güzellik varken Bu gidiş niye der; isyan edersin Nafile, gidersin… Gidersin ama, Giden sadece bedendir Ruhun kalır oracıkta Geride kalanların, her dara düştüklerinde, Bir umut ışığı yakacaktır Karanlık gecelerini aydınlatacaktır zaman zaman Yaşanılacak yarınlara inat savaş başlamıştır İçindeki umutla savaşır dönüş için. Her gidişin bir dönüşü vardır elbet Gidilen yol bir avuç kara toprak olmazsa… Beden de dönecektir ruhuna Doyasıya umutlarını, gülüşlerini yaşamak, Yarım kalan mutluluğu tamamlamak için.