İçimde Bir Ben Ölüyor

İçimde bir ben ölüyor Nefesim elinde bir mezro kefenimin ölçüsünü alıyor Omuzlarımdaki tüm kuşlar güneşli yarınlara kanatlanıyor Önümde maun tabut aczime ağlıyor Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağrıyor beni Başakların arasına uzatmış kücük ellerini Yaşıyor muyum yoksa ölüyor muyum muamma Perdeleri kapattım gözlerim güneşe ama İçimde bir ben ölüyor Çuha çicekleri ezilmiş son deminde kan soluyor Şiirlerim karanlıklarda yetim kalıyor Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağrıyor beni Gülümsüyor babam gelecek diye sevinc alıyor gözlerini Umutlarım bir damla gözyaşına aşina İsmimi bile yazmayın soğuk mezartaşına İçimde bir ben ölüyor Bulutlar yağmıyor ; sanki acılarıma ağlıyor Gerçeğin ötesinde bir adam toprağa defnediliyor Gitmeliyim sarı saçlı kızım çağırıyor beni Yirmibeş sene beklemişken bir kez göreyim gözlerini Muradım yoktur faniliğe dair Kalmadı bende acı, gözyaşı ve umut vesair İçimde bir ben ölüyor Deniz ortasında maviler yanıyor Ve ateşin içinde sular çağlıyor İçimde bir ben ölüyor