Son Kez Gel

Gözlerim akıyor kurumuş çöllere Yüreğim karanlığın şahikasında ölüme pervane Kelimeler düğümleniyor boğazımda Bulutlar ise gözlerimde 3- 5 nöbetinde Sen uyurken gece yarısı Bulutlarla aglıyoruz hasretinin ateşinde Senden sonra satırlar suskun Yüreğim ise yorgun Eteklerimde çiceklerin yanıyor Avuçlarımda ise Benden bihaber yaşadığın şehrin günahları.... Kapımda sabahlıyor fırtınalar Gözlerimde yanıyor sensiz anılar Dün gece Mızrakları sapladım yüreğime acımasızca Sehpalar kurdum gittiğin o güne Kaçıncı şehir sensizlikte ruhumu astığım Kaçıncı nehir gözyaşlarımı boşaltığım Bilemiyorum.... İnadına yalnızlık İnadına karanlık. Ve kapı eşiğinde ayazlar İntihar kokuyor pervazlar Sensizlikte meze yapıyorum ayrılıkları İsyanın sofrasında harcıyorum son kuruşuna kadar Meteliksiz ve sensiz yarınları Ve aynalar kırılıyor içimde Yüreğimi parçalıyor hüzün kokan parçaları Yıkık bir kentin gözyaşları Yetim ceylanların feryatları Bir de sensizliğin acıları Dayanamıyorum artık Tarihler durmuş sanki ayrılığında Saatler susmuş sanki yalnızlığında Ölümler kurulmuş yollarıma sensizliğin karanlığında Son kez gel ey Sevgili Gelmedigin her gün Ölümü gözlerinden / dudaklarından Gülümü dikenlerinden / yanağından Öpüyorum Son kezgel ey Sevgili Yaşatamadın bari beni gülen gözlerinde Geleceksen ölümümle gel Bırak ta ellerinde ecelim son bulsun