Adsız
İ İsmail Yaprak
0
Altın Yaprak
boşluk mu düştüğün
alevler içinde bir curcuna
devasa bir cennet mi yoksa
ellerinle ördüğün...
bakışlarında sersemlik
alışılmışlığın berbat kokusu
düşe ne hacet, birtek şey yeter
evinde huzur ve kaynayan bir demlik
bazan yorar ama sokaklar
anılar koşar gelir ardından
doğru mu önemlidir yanlış mı
erkek mi üstündür kadından?
bırak işte kendini boşluğa
ayak seslerin önünden yürüsün
doya doya bir "hoh" de cama
efkarın buğuya bürünsün...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş