Hülya

Kapamışken gözümü tatsız uykularımla Koyu karanlıklarla bin halle sessizleşir Bitmeyen gecelerim bakir rüyalarımla ''Sabah ne zaman'' diye zamanla debeleşir. Derin gök zindan kadar boşlukları karanlık Bu boşluk alanında hayalim dolaşıyor Hiç hareket olmuyor, tabiatta sessizlik Gece sessizliğiyle üzerime çöküyor. Fecri özleyen dudak soğuğuyla donacak Zaman durmuş, gitmiyor, hali vehim ve tatsız Olduğu yerde şimdi hasretiyle kalacak Mazi denildiği an unutulacak adsız... Koynunda gölgelerin serinliği yok artık Günler rabıtasını o an ki bıraksada Renklerin ıtırını emen sonsuz karanlık Gözlerim yaşaracak ateşiyle yaksa da. Ilık bayğın gecenin kolunun gevşekliği Gibi beni sarıyor akşam basan uykular Sessizlik hep sessizlik çöken durgunluk gibi Ömrümü bir sahrayla çevreleyen hülyalar... Gaziantep - 29.12.1960