Muş'ta Bir Güz İçin Prelüdler

1. Bütün renklerimi siliyor dışardaki yağmur derin bir bıçak izi olduğum için artık beyaz bir yumruk gibi kaldım diye hayatın karşısında bütün kurnazlığımı siliyor dışardaki yağmur. 2. Dik bayırların üstündeki, bağlar titrek öpücükler gibi yapraklarını kızıl, kahverengi, ıslak yapraklarını gökgürültüsüne doğru sermektedir kargalar Muş'un ve mezarlığın uğultusunu tartarken kanatlarıyla çoktan çorap örmeye başlamış dağlı kadınların uzakta evine bir kumru tadı bırakarak Zülküf'ün anası düşünmektedir. 3. Güzdür ama avanti popola şarkısı değildir bir ağızdan günler ellerimi sildiğim birer üstüpüdür buralarda kapıkulunun rezil tel örgüsü içinden ve şakrak dostlarımdan uzakta. 4. Şayaktan bir sabah örtüsü takılıyor aklıma kağnılar ve mali sermaye üstüne düşündüklerim halkın alkışlarıyla kuracağı dünya üstüne düşündüklerim ve artık sarışın olmayan gövdemi dünyaya bulayan sevgilim sarışın yapraklarıyla dökülüyor aklıma. 5. Sis sanki ayaklandırıyor yamaçları sisle çalkalanıyor böğrümüzdeki ova bana çarpıp kırılıyor mahpusluk düşüncesi ben güya şiirler yazdığım için mahpusmuşum. mahpus olduğu için şiirler yazarmış Ho amca. 6. Nafile bir zamanın takvimidir güz güneşi toprak damlara değince yaşanılan çekiç örse var gücüyle vurmazsa neye yarar partizan varlığımı dünyaya çakmadıkça sabahın bekareti karşısında kargalar. 7. Adını “bir gün fazla yaşamak” koyduk. Ey merak, ey zafer haykırışı, oğlum! Ellerin ve doğurtucu erkin başdöndüren macerası! Ey toprağın ve rahmin tükenmez hünerleri! Güz ki ancak hainin yüreğini soğutur bir korkağı mahzun kılar kırlangıç sürüleri sabırla, kin tutarak gülen günlere ulaşan sesleri bulduk adına “yaşamak” diyoruz “düşmana inat bir gün fazla yaşamak! ” 8. Kirpiklerimin ucundaki bulutlar Muş'da güzün artik son kelimeleridir. yüzümde serin solugunu duyuyorum dünyali meleklerin kar düşmeye başladi tepelerimize beyaz bir şiir için artik tüfegimi dogrultuyorum.