Çocukluk Penceresi

Karmaşıktı Tek düze değil Salyangoz toplarken ellerimiz Ve satarken Gençliğimize insafsız Kuyumcular çarşısında Altınların sesinde sevdalandık Sevdayla köşe kapmaca oynadık Mecidiye hanında Yıllar geçmedi gülüm Ömür yıllandı Sessiz ve sebepsiz O taşra şehrinin garında Trenler artık çuf çuf lu değil Taksiler kanatsız Artık uçmaz Ak gelinlikli gelinciklerle Tozlu sokakların Sıcak öğlen sonralarında Yitirdiklerine ağlamıyor gözlerim Unuttuklarına Sen yoktun olmadın O uzak diyarlarda Büyürken habersiz kaderinden Oynamadın ilk okulun yolunda Evcilik benimle Bakmadın Beydağının arkasındaki Yedi başlı canavara Susuverdin niye Sende mi saldın çocukluk düşlerini Pencerenden dışarı Vazgeç gülüm Gelmez geceler sarmışken günleri Omuzlarımda olgunluğun Yemiş vermez ağırlığı Su dolmaz Yosun tutmuş havuzlarına hasretin Salyangoz tutarken Ellerimiz ve satarken Gençliğimiz insafsız