İlk Yağmur Cinayetim

Eğer öpeceksen öfkemi Mahçup durma ısır şehveti Göğünden yağanı göğsüne tanıt Yağmur cinayetini birde bende tat Nesil öfkemi ruhunla sisle Görünmesin utancım haramilere Ekmeğimiz yedi Ayrılık yazık Sus... Şimdi konuşursan gül kırılacak Heyecanım da tomurcuklar can veriyor Nereye bu yalan böyle kaygısız Ölüm gülüyor Yaşam ölüyor Setresine sümbül tozu konmuş baharın İsyanım göğsümde bir konuk şimdi Sun kendini İnanayım aşkına Ellerine bulaşmasın ayrılık Nişanını ben takayım minareden İstemiyorum Bu yalan senin Bu talan bitince Ortak kıl doğrularına beni Sen ordaysan ne zaman Ben yanındayım Güneş bir saat gecikecek Ve ben kurtlar uluduğunda Ağladığın sevgilin olacağım İnan Bu benim ilk yağmur cinayetim