On Üçüncü Ay

Denizin altında ki yosmamıydı Gelip geçen Ama delip geçen Gözlerinde ki som altından Işık yanılgısı Aylardan on üçüncü ay Ve yedinci gezegende zaman Sedef kutularda saklanıyor düşler diyarı Işıklar yanılmaya devam ediyor belkide Sırılsıklam ıslanmış İçimdeki dev Korkudan adam Övünür mü bilmiyorum Kehribar sarısı yılanlar geceiktiğinde Yürüyüşe çıkar belki bir aşk Derli toplu bir zaman Hasretini sınadığında umutlar Mavi bir tüle bürünür şehrin ışıkları Ve sabahı bekler Kahverengi kaderli bekçiler gibi Hiç uyumadan Soyundur geceyi Çıplak kalsın siyah İnsanlar olmadan İnsan ki şarkı söyler Cam bardağı dişlediğinde Kurbağalar nefes alırken Gri suların derinliklerinde Kadınlar gibi öpüşür Gündüz geceyle o anda Hiç usanmadan Türkünü söylersen eğer Bir boşluğun içinde Bir yosmaya Bir benzinciye Ve bir pompacıya Pompa yerine parmak Dolaşır bedeninde Hiç utanmadan