Далеко за морем (Бунин)

И Иван Алексеевич Бунин
0 Altın Yaprak
Догорает вечер… Потемнело небо, Потемнели волны… Только на закате Светит тихим светом Полоса зари… Но душе всё это Чуждо, незнакомо; Каждый день с закатом Ухожу на берег И сажусь на камне, Вижу белый парус, Вижу, как темнеет Полоса зари… И знакомой грустью Сердце сладко ноет: Кажется, что снова По степи родимой Еду я просёлком, И закат далёкий Долго-долго светит Над стемневшим морем Зреющих хлебов…

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.