С кем теперь мне сидеть (Никитин)

И Иван Саввич Никитин
0 Altın Yaprak
В опустелом дому? Кому стану я петь О прожитой весне? На призывный мой клич Не приходят друзья, Не заводят со мной Задушевных речей: Успокоила их Мать сырая земля; Крепким сном они спят Под доской гробовой. Лишь меня, сироту, Словно ветер ковыль, Горе гонит вперёд По дороге глухой.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.