شمارهٔ ۴۷

ج جامی
0 Altın Yaprak
رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت یک گام بس به فرقم از نعل بادپایت بستی قبا و رفتی بازآ که در فراقت بر من لباس هستی شد تنگ چون قبایت خو کرده ام به تیغت از زخم او ننالم ترسم که گر بنالم رحمی دهد خدایت هر سو که می خرامی با آنکه همچو سایه افتاده بر زمینم می آیم از قفایت زان دم که خاص بینم جورت به آشنایان ز اهل جهان نخواهم جز با خود آشنایت از بس که بر سر آید سنگم ز پاسبانان کردن توان حصاری پیرامن سرایت جامی دعای خود را قدری ندید چندان کرد از زبان پاکان دریوزه دعایت

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.