شمارهٔ ۷۸

روحی فداک ای صنم ابطحی لقب آشوب ترک و شور عجم فتنه عرب کس نیست در جهان که ز حسنت عجب نماند ای در کمال حسن عجب تر ز هر عجب هر کس نیافت جرعه ای از جام وصل تو زین بزمگاه تشنه جگر رفت و خشک لب تا زلف تو شب است و رخت آفتاب چاشت واللیل والضحی است مرا ورد روز و شب کامی ز لب ببخش که عشاق خسته را صد خارخار در جگر افتاد ازان رطب رفتن به سر طریق ادب نیست در رهت ما عاشقیم و مست نیاید ز ما ادب دل باد منزل غم و سر خاک مقدمت کین موجب شرف بود آن مایه طرب مطلوب جامی از طلبم گفته ای که چیست مطلوب او همین که دهد جان درین طلب