Ora d'amore

Per uno nèi d’agoust jouts la boulto criblado D’estelos qué fazion risétos dins lé cèl, Poulido coumo ’n lum, uno bloundo mainado En cascailhan d’amour séguissio soun dounzèl: — Amigo, diguèt el, sur l’erbo mirgailhado Siètèn—nous un moumèn, èi un poulit anèl En or à té douna, s’anèy es décidado A fa truquét — truquêt un pichou joc noubèl. — Bouldrioi, mès mé farios cluci digué l’Annéto. E bè, per m’arresta, métras dins ta bouquéto Moun dit, é sarraras, i fasquét lè rougat. Ta lèou le joc finit el s’empreissèt dè diré; — E bè t’èi pas fait mal? Dins un gracious souriré Elo diguèt: Tabés, iou t’èi pas mousségat! .mw-parser-output .sindes{display:inline-block;height:1em;text-indent:0}.mw-parser-output .sindes>span{position:absolute}.mw-parser-output .sindes>span:first-child{left:0}.mw-parser-output .sindes>span:nth-child(2){right:0}(S.º D.º di Tolosa)(Op. separato).