Et Puis Je Vis L'Arbre Dodonien

J Joachim du Bellay Joachim du Bellay
0 Altın Yaprak
Et puis je vis l'arbre dodonien Sur sept coteaux épandre son ombrage, Et les vainqueurs ornés de son feuillage Dessus le bord du fleuve ausonien. Là fut dressé maint trophée ancien, Mainte dépouille, et maint beau témoignage De la grandeur de ce brave lignage Qui descendit du sang dardanien. J'étais ravi de voir chose si rare, Quand de paysans une troupe barbare Vint outrager l'honneur de ces rameaux. J'ouïs le tronc gémir sous la cognée, Et vis depuis la souche dédaignée Se reverdir en deux arbres jumeaux

Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.