The Last Leaf

J Joanna Baillie Joanna Baillie
0 Altın Yaprak
THOU last pale relic from yon widow'd tree, Hovering awhile in air, as if to leave Thy native sprig reluctant, how I grieve, And heave the sigh of kindred sympathy, That thou art fall'n!-for I too whilom play'd Upon the topmost bough of youth's gay spring; Have sported blithe on summer's golden wing; And now I see my fleeting autumn fade. Yet, 'sear and yellow leaf,' though thou and I Thus far resemble, and this frame, like thee, In the cold silent ground be doom'd to lie, Thou never more will climb thy parent tree; But I, through faith in my Redeemer, trust, That I shall rise again, ev'n from the dust.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.