Epitafio a una perrita llamada Armelinda

J José Antonio Porcel
0 Altın Yaprak
Bajo de este jazmín yace Armelinda, perrita toda blanca, toda linda, delicias de su ama, que aún hoy la llora; llórala su cama, la llora el suelto ovillo, como el arrebujado papelillo con que jugaba; llórala el estrado, y hasta el pequeño can del firmamento, de Erígone olvidado, muestra su sentimiento. Solamente la nieve se ha alegrado, pues si yace Armelinda en urna breve, ya no hay cosa más blanca que la nieve.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.