Fabio y Licori, ramera

J Juan de Arguijo
0 Altın Yaprak
De la astuta Licori á los umbrales Te vió saliendo el sol, ¡oh Fabio amigo! Creció en su luz el dia, y fué testigo De tu lamento y quejas desiguales. Oyó tambien el Héspero tus males, La blanca luna se dolió contigo; Mas el ingrato dueño, tu enemigo, Ni aun de corta piedad mostro señales. ¿Cuál otro galardon en tal porfia, Inútil yedra de su puerta, esperas? ¿Hasta cuándo tu propio engaño adoras? Huye la fiera Circe y cruel arpía, Que alegra en ver que por su causa mueras, Riendo está lo mismo que tú lloras.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.