Se vela a un muerto

J Juan Esteban Fagetti
0 Altın Yaprak
El zaguán y dos ventanas abren tres franjas de luz con las que pudiera hacerse triste, deleznable cruz. Este velorio en el pueblo es el último bastión de vida. A un paso del alba, lejos, suena una canción. Las calles muertas de miedo. Dan las 2 y viene a ser con su luces el velorio faro en el amanecer de antaño pueblo ilusorio Quien va por la calle piensa en la fragante emoción de las chicas que sonríen ante el fúnebre cajón. Y allá, al doblar una esquina yendo hacia la madrugada el muerto nos dice: toma mi alma, y tenla, bien guardada.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.