Hediye

Yokluğunda çocuk kalbim, Hayalini basarım göğsüme, Yokluğunda ürkek gözlerim, Hatıralar cevap vermez sözüme. Yokluğunda gözlerim barbaros caddesinde, Yine o evdeyim yüksek apartman numara ondörtte, Yokluğunda camın kenarına ilişirim de saklanırım, Geldiğinde sanmayasın diye beni dertte... Her odası evin hasret masum kediye, Sensiz o kadar boş o kadar çaresiz, Bu şubatta bana verdiğin hediye, O da sensiz, onla ben kaldık şimdi yalnız ikimiz... Gelmeyeceksin değil mi, Unuttun evi de, beni de, adresi de, Gidişinde gözlerinden anladım, O bakışa kaç gece ağladım, Unuttun beni de, verdiğin o masum hediyeyi de...