Прощание с Неаполем (К. Р.)

К К. Р.
0 Altın Yaprak
. . . . Мы на далёкий север уплывали; В последний раз на небо голубое, На голубые волны мы взирали . . . . Прошло, прошло то время золотое! * А впереди синел простор безбрежный; Залив пылал вдали в лучах заката, И доносился чей-то голос нежный: «O bella Napoli! O suol beato!» |Фрегат «Герцог Эдинбургский» 30-го июня 1881.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.