Ozunu Arayan Adam
K Kaanhan Kurultay
0
Altın Yaprak
Paha bicilen hic bir deger yoktur hukmume
Gecmisim dunden bugune ustun bir haldedir.
Desem'ki gelde vazgec,bu yarali gonlume,
Ben kuskunum,Mazimse; simdi yaban eldedir.
Tartilan tartilarda, bir yuk cekmez degerim
Nedense hic kimse acmaz,bu garip kapimi
Gokte sonuk yildiz gibidir butun emelim
Unutanlar! unutturuyor simdi adimi.
Ben yururum golgem yurur, burur hatiralar
Alnimdaki kaderimin bitmeyen cizgisi
Havada kara bulut var,ruhumda karalar
Ucusuyor beynimde bir mazinin ezgisi.
Durgun suya benzer,gozlerimdeki bakislar.
Dizlerde can kalmayan bu beden benim degil.
Cildirtir girdabina dusdugum haykirislar
Bedene can veren bu ruh, neden benim degil?
Bir garip kosede,ozunu arayan adam
Kuru bir yaprak gibi,ruzgarlarin pesinde.
Ne zaman gecmisi hatirlatan bir soz duysam,
Ayrilamam! onun, o vefali dizlerinde.
Bu adam yorgun, bitap olumun ensesinde
Dik bir durusu var,tek basina vatan gibi
Bilirim bir Turk,.. olumun esiginde bile
Gogsunu siper eder yillara,kalkan gibi.
Paha bicilen hic bir deger yoktur hukmume
Gecmisim dunden bugune ustun bir haldedir.
Desem'ki gelde vazgec,bu yarali gonlume,
Ben kuskunum,Mazimse; simdi yaban eldedir.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş