Ozunu Arayan Adam

K Kaanhan Kurultay
0 Altın Yaprak
Paha bicilen hic bir deger yoktur hukmume Gecmisim dunden bugune ustun bir haldedir. Desem'ki gelde vazgec,bu yarali gonlume, Ben kuskunum,Mazimse; simdi yaban eldedir. Tartilan tartilarda, bir yuk cekmez degerim Nedense hic kimse acmaz,bu garip kapimi Gokte sonuk yildiz gibidir butun emelim Unutanlar! unutturuyor simdi adimi. Ben yururum golgem yurur, burur hatiralar Alnimdaki kaderimin bitmeyen cizgisi Havada kara bulut var,ruhumda karalar Ucusuyor beynimde bir mazinin ezgisi. Durgun suya benzer,gozlerimdeki bakislar. Dizlerde can kalmayan bu beden benim degil. Cildirtir girdabina dusdugum haykirislar Bedene can veren bu ruh, neden benim degil? Bir garip kosede,ozunu arayan adam Kuru bir yaprak gibi,ruzgarlarin pesinde. Ne zaman gecmisi hatirlatan bir soz duysam, Ayrilamam! onun, o vefali dizlerinde. Bu adam yorgun, bitap olumun ensesinde Dik bir durusu var,tek basina vatan gibi Bilirim bir Turk,.. olumun esiginde bile Gogsunu siper eder yillara,kalkan gibi. Paha bicilen hic bir deger yoktur hukmume Gecmisim dunden bugune ustun bir haldedir. Desem'ki gelde vazgec,bu yarali gonlume, Ben kuskunum,Mazimse; simdi yaban eldedir.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.