Bana Söyle Azizim, Deki:

Onların nişanesi Alınlarına gömdükleri hüzünleridir Sen onları şiirlerinden tanırsın Uzak, uzun, Çarşamba sabahları Perşembe sabahları Ve Cuma sabahları… Secdelerimde kazdığım telaşların alnında Ruhumu dövüyorum Bana söyle azizim; deki: En büyük öfkelerin altında derin sevgilerin yattığını... Kim bizden gittiyse en çok kendini bıraktığını… Bana söyle azizim; deki: En karanlık ayrılıkların temelinde ihmallerden mazeretlerin Savunmalardan sessizliklerin olduğunu… Bana söyle azizim; deki Sabahın dörtlerinde kendimiz (d) e (n) ne istiyorsak Kalabalıklara onu taşıdığımızı... Bana söyle azizim; deki Son şiirlerini İstanbul'da yazmış bir hüznün Balat'ta kirası ödenmemiş, bir sabah ezanı kavşağında Çığlık çığlık ızdıraplarımın üstüne patlayan martı çığlıklarında Bakışlarıma sardığım puşimin Ve alnıma gömdüğüm melâlîmin Fi Zilal'inde anladım: Biz başkaları için yaşadığımız zaman Kendimiz için dolu dolu bir hayat yaşarmışız Başkalarının hayatlarına iyilikler taşıdıkça ancak; Kendi hayatımıza ihsanlar alırmışız . Bana söyle azizim; deki Kimle ayrılmışsa yollarımız İsa'nın bir tefsiri vardır orda Onlar bırak seni öldürdüklerini sansınlar Nerden bilecekler ki, Kimin kendi çarmıhında yüceltiği odasında, masasında, kitaplarında ve kaleminde evirdiğini, ruhunu Beytullah'a… Bana söyle azizim; deki: Ama çığlık çığlık de Bak burasını haykırarak söyle: Onların nişanesi Alınlarına gömdükleri hüzünleridir Sen onları şiirlerinden tanırsın "şiirlerimi bana bağ (ış) la Rabbim Beni şiirlerime bağ (ış) la Rabbim"