Gül Uzattım Uykuna...

Hasretinin sisleri, güneşe perde olur Yalnızlık dehlizinde; aydınlıklar kaybolur Zayi hükmüm çıkmadan; hayalin gelip bulur. Yokluğunu çekerken; keder katlayıp, dürdüm Yreyüzüne sığmadın, resmini arşa ördüm... Damlalarla işledim, nemlenmiş bakışını Gizleyerek yaşarım, tenimi yakışını Seyretmeye kıyamam, aşk ile akışını. Siman gülsün bülbülüm; çileleri götürdüm Yeryüzüne sığmazsın, resmini arşa ördüm... Karanfiller kıskanır, yüzündeki alını Mihramına aş yaptım; sözündeki balını Yüreğime nakşettim; yaprağını, dalını. Arda kalan zamanda; gündüz kâbus görürdüm Yeryüzüne sığmazsın, resmini arşa ördüm... Gururla taşıdığım, sinemdeki armamsın Destanıma kahraman, sevdamdaki fermansın Huzura adresimsin; dertlerime dermansın. Hazzım, nazım, fazımsın; önce bozuk nötürdüm Yeryüzüne sığmazsın, resmini arsa ördüm... Gönlünde kulaç atıp; temzilenip, paklandım Ruhuma nur gönderen; selamınla aklandım Gül uzattım uykuna; düşlerine saklandım. Sevgiyi tanıtanım; sende zerafet gördüm Yeryüzüne sığmazsın, resmini arşa ördüm...