Abdurrahim Karakoç Üstada

Gönlümün dilisin,şairin hası, Sildin gönüllerden kiri ve pası, Senin şiirlerin iğne oyası, Dertli gönülleri işlersin hocam... Topraktan yazarsın,taştan yazarsın, Hasretten yazarsın,aşktan yazarsın, Mihriban'a sarı saçtan yazarsın, Sapanca`da göle düşersin hocam... Hasan`a mektuplar nasıl yazılmış? Her kelimen tırnak ile kazılmış, Sandım zalimlerin resmi çizilmiş, Hainin sesini kesersin hocam... Tohdur beğ,Hakim beğ,beylere derstir, Bolu beylerine sözlerin terstir, Türk-İslam davası hep mukaddestir, Küfrün kalemini biçersin hocam... Düşmansın zalimin ölmeyenine, Aşıksın yiğidin dönmeyenine, Bayrağın yerlere inmeyenine, Al bayrağı göğe çekersin hocam... Seste doğrusundur,nefeste doğru, Yürürsün dergahta ki posta doğru, Yüreğin akar gider dosta doğru, Gönlünü yerlere serersin hocam... Çelik testereyle suyu kesersin, Yıkarsın,duvarlara asarsın, Gönül kaleminle neler yaparsın, Bu alemdeki şahesersin hocam... Kararmış yüreği ağlatamazsın, Nadana sözünü anlatamazsın, Ne yapsan suları ıslatamazsın, Islanmayan suya küsersin hocam... Heceler yar olurda öpüşür mü? Söz,kalemde sevdaya dönüşür mü? Lambada titreyen alev üşür mü? Alevi üşüten sehersin hocam... Düşlerinde,düşlerine girersin, Kendi halini,kendinden sorarsın. Akılları,fikirleri yorarsın, Mana aleminde gezersin hocam... Her cümleni hece,hece izlerim, Elmas tan değerli bana sözlerin, Okudukça yaşlanıyor gözlerim, Yüzyılın Yunus`u da sensin hocam... Kadir`in yüreği şiir deryası, Türk-İslam ülküsü kutsal davası, Seninle birlikte her an duası, Mevla'm kalemine güç versin hocam...