Bekleyiş

Hâre hâre dürülür doruklarda bulutlar Hasret ile kucaklar bakışlar gökyüzünü. Buruk bir beklentiye sâbitlenmiş umutlar Yaşayarak ân be ân ayrılığın hüznünü... Aydınlığa darılmış gözler ışık aramaz Ağlar âh'la yürekler, özlemler yokuşunda. Adanmamış hiçbir can hedefine varamaz Buluşurlar sevenler rüzgarın kokuşunda. Kesif bir hüzün kaplar umutlar limanını Heyecandan duyulmaz bir çıt bile kimseden. Düşleyenler visâlin sevinç dolu ânını Boğulur feryatlara, gelmez ise beklenen! Bekleyenler hicranlı çelişkiden bayılır Sanki mahşer ânına döner birden manzara. Etrafa yanık kâlp kokuları yayılır Ümidini yitiren girmek ister mezara. Bekleyen ve gelmeyen; eskimiş resim gibi Acıların çisesi dönüşür sağanağa. Aşınan gönüllerin, görünür yanmış dibi Derdinden bunalanlar muhtaçtır sığınağa. İnler buruk yürekler sabrın hüzzam telinden Hazin serâp vehmiyle tekrarlanır sahneler... Bestelenen hep hasret türküsü aşk elinden Ayrılık ve hasretle ezilirken sineler.