Delicesine

Kovalar hükümlü yaprakları rüzgar dört bir yana sersericesine!.. Ne olduğunu anlayamaz ağaçlar seyreder olan biteni sessizcesine!.. Manzara...kimin, ne yaptığı belli olmayan bir manzara!.. Kurak toprak yağacak yağmuru bekler... tutsak akşamlar doğacak güneşi. Bense...katlanarak her ân sensizlik düşüncesine kimin neyine...kimsenin nesine... gelmesen de!.. sığınmış sevdânın kıraç gölgesine ellerin ellerimde... gözlerin gözlerimdeymiş gibi... seni hayal ederek... seni düşünür, seni beklerim delicesine!.. Gök karışır... îdamlık gibi ürker celladından yer!.. âcizliğin kıskacında kıvranır bir yürek çıkabilmek için duyguların en yücesine... Bir göze, sığınaklar ararken umulardan sağanaklar iner. Göğsünü yırtarcasına bir çığlık oturur yalnızlığın her gecesine!.. Bense...kaptırmış kendini kavuşma düşüncesine ezelden ebede kadar mahkum esrârın tek hecesine... seni hayal eder... seni düşünür...seni özler seni beklerim...delicesine!.. Bir çöküntü külünde bir çıngı çâresizlik!.. Ve bir sızı umutsuzlukta sevdâ yarası!.. Ne kadar ağırmış... ve ne çekilmezmiş şu yalnızlık!.. kavuşmaktan başka yokmuş çâresi!.. seni anıyor, seni sayıklıyor kalbim bıkmadan, yorulmadan kendinden geçercesine!... affını bekleyen... mahkum olmuş mâsum gibi ayrılık bilmecesine!? Çoğu düşmemeyi düşünürken aç acıların pençesine... bense acıların pençesinde... sonrasında...öncesinde... bitmeyen özlemlerle... seni hayal eder, seni düşünür seni beklerim...delicesine!...