Haydi Uyan Çocuğum!

" Hiç uğruna savaş isteyenleri kınamak için" Savaş tamtamları yeniden çalmaya başladı -Sebep…? Bir çocuk bir kuşu taşladı..!? ya da…bir garip, başkaldırmayı düşledi..!? belki bir kelebek ipek işledi..!? Diyeceksin ki; saçma! Kapat, üstünü fazla açma! Bozulmuş bir kez dürüstlüğün dokusu Açarsan, her tarafı sarar, pislik kokusu! Haydi uyan çocuğum! vicdanları insafsızlık haşladı! - Bu öyle bir savaş ki; öğütür en başta yok eder çocuğu! akıllar durdu, izanlar yavaşladı… sen de gel haydi! başlamadan bitmesin barış yolculuğu! Kabuslar uyandırmadan kalk! Geçti düşler, hayaller zamanı… Güzel uykuların kana bulanmadan kalk! -Belki görünce sen gökte yıldız sanacaksın! Üzerine bombalar yağmadan kalk! Aç, çıplak kalıp donacaksın! Güneş, üzerine acılarla doğmadan kalk! İnsanlık rotasını şaşırmış! ihtiras ve gözü dönmüş çılgınlık mâsum boğazını boğmadan kalk! Sen, farkına var olan bitenin hiç değilse farkında olmasa da birçok ahmak! Haydi uyan çocuğum! Haydi! Nice yiğit unuttu akdini… Nice mert verdiği sözden caydı! Kalleşlik ve kahpelik en geçerli rütbe..!? Korkaklık ve pısırıklık herkese sığınak! Yalnız bizim değil, âlemin ayağı kaydı. Yalnız bizi değil, çıldırmış, kana susamış canavarlar hakkı, hukuku yok saydı! Haydi uyan çocuğum! Olmadan duygular daha hain, daha kıraç! Belki kucaklayacak birileri vardır… sevgiye sevgiyle kucağını aç! Yoksa seni de boğacak kancıkların istediği bu kancıkça ve kahpece savaş. Belki ilk önce senin sırtına şaklayacak nâmert ve adâletsiz kırbaç! Haydi uyan çocuğum! Haydi ! Sen hatırla, sen canlandır herkesin unuttuğu akdi! Şimdi uyanmanın ve davranmanın tam vakti!