O Sokağın Başı

O, sokağın başındaydı… İlk karşılaştığımız ve Son defa buluşup Gözyaşları içinde ayrıldığımız O sokağın başında… Şaşırdım, Görünce birdenbire karşımda Çakılmış gibi kalakaldım olduğum yerde İnanamadım onu yeniden gördüğüme. Bir ân tereddüt ettim Geri mi döneyim? Gideyim mi ileriye? Vazgeçtim sonra durmaktan Yürümeye başladım, uzaklaşmak için hızlı bir şekilde. Hiçbir şey söylemeden Ve bakmadan bir kez bile yüzüne Görmemiş gibi davranarak Gidecektim Geçerken yanından Başımı eğip yere… Kâlbim duracak gibiydi Heyecandan Canım çıkacak gibi… Alıp verdiğim her nefeste Ateşim tenimi kavuracak gibi… Beceremedim… Sesiz sedasız geçip gitmeyi yanından Kaldırınca başımı Göz göze geldik Sorgulayan gözleriyle… -Titreyen sesiyle, yavaşça, "merhaba" dedi Donakaldım âdeta olduğum yerde Ne yapacağımı, şaşırdım ne diyeceğimi Sonra toparladım kendimi "merhaba" dedim ben de… Hep bu ânı yaşadım yıllarca hayalimde Çekip gittiği günden beri Karşılaşmadık oysa bir kere bile O yoktu hiç bir zaman Bendim ya da yüreğimdi O sokağın başında bekleyen umutla Umutsuzluğu bilerek yaşayan o hicranı Kan ter ve çelişkiler içinde… Bu âna kadar Ne gülüşü gitti, Ne gözleri gözlerimden… Artarak bende, Hiçbir eksilme olmadan kendinden Geçip karşıma hayali hep beni seyretti. Yetinmeye çalıştım hep, eksilmeyen sevgisiyle Olsun, olmasa kendisi, Gitse ve asla geri gelmeyecek olsa bile Var oldu ve var olacak daima Yaşadığım müddetçe Sevgisi hep içimde