Acı Geğir

Bir defterim vardı henüz on iki yaşında Çıkmasını bilmediğim tahta basamaklarda Oturup kara kalemle karalardım çizerdim Meryem'i Şiir yazmasını bilmezdim Şiir deseler Küncülü ekmek verecek annem zannederdim Ben Meryem'e bakardım Meryem bana cilve yapardı Kah ceviz atardı Kah ceviz kabuğu ile boyardı beni Kırmızıya Annem kapıdan çıkar Kız Meryem derdi Yinemi boyadın benim kara boncuğumu O ceviz ağacının dibinde Sinsice! oda benim resmimi yapıyor şeyda aba! Henüz on beş yaşında ellerime nasır düştü Resimler şiire döndü bir an Kanım kaynıyordu Pekmez kazanları gibi Nar dudaklı olmuştu Meryem Ben ise önümde dört keçi, fundalıklarda çoban Güz yağmurları dokundu Anlamı olmalıydı Meryem ayrıldı Güzle köyünden Gezende barajı taştı Silifke sular altındaydı Özal'da başbakandı ,duymadı sesimi Başını kaşıyacak zamanı yoktu.. belki de Tattım işte ayrılığın kahpe olduğunu O şehre; ben Göksu'yla baş başa kalakaldık Kara tavuk avını da örgendim o kış Babam keman çalmasını öğretmek istiyordu Tek bildiği ''Zaidem kurban olayımdı, Ben türküde bir kelime değiştirdim 'Meryem kurban olayım . Yaş hayata çırak olunca, askerlik türküleri de bitti Babam dedi kız bulduk,anam dedi cız En sonunda hasta olduk Düştük şehrin yollarına Gözlerimi açtığımda ,duvarları boyalı dört demir bacaklı oda Serum biraz yüksekte,altımda gıcırdayan karyola Gelen ölçer.. giden ölçer.. kimse sormaz derdimi Götürün demeye kalmadan Meryem girdi odaya Gözlerin içine baktı.. nabzımı ölçtü çok yüksek atıyor diye mırıldandı ''Girdi içeriye koca göbekli bir adam,, Damat Feridun'muş meğer! Mektep yüzü görmüştü Meryem Baş hemşire hem de Ah gönlüm! acı geğir bir daha gevmem Silmem gerekiyor seni defterimden