Kendime Küsmüşlüğüm Yar

Yüregim Azapta… Kelime Hatasi Yapiyorum Alfabemden Izinsiz… Sinemde Namlusu Paslanmis Silah Hürriyetinde Can Cekisen Ben/ligim.. ”Kendim Kendime Küsmüs/lügüm Yar…” Yol Yok Gönülsüz Yolculuguma Seher Vakti Düsürdüm ”Sen” Sen Diyen Her Zerrem-e Ihtimal Kusuyorum Çaresizce Kendime.. Sifatimi Bozdum Kanat Kiran Yanimin Tümcesiyle.. Oysa Kiran Ben/ken Kendimi Sende Kirilanda BEN Kiranda BEN.. Tutulasi Yok Olmus EL/lerimin Avuc Içleri Medet Umdugum Can Hatrina Dua’ Tadinda Kalkan Elleriminden Iki Çift Söz Düs/ürdüm Yok/luguna Yar Gölgesiz Kalan Bedenimle Kavgada Ruhum En Kanlisindan Kaybetmeye Endekslenmisim Riza’si Olmadan Ciktigim Her Savastan.. Esir Düs/müsüm Hiçligime.. Nakarat Eksikliginde Yüregim, Ne Yasamasi Caiz Nede Katli Sensiz… Kelamim Vefasizliktan Gam Vuruken Kalemime Seke Seke Düs/üyorum SEN Diye Dikis Attigim Kalbimden.. Sabirdan Tas Yalandan ”ASK” Yaptim Girdap Besleyen Zamana Cinayet Hayali Giyindim Sana Susuyan Bu Masal’da Bit/tim..Ama Gidemedim.. Dedimya Ne Yasamasi Caiz Nede Katli Sensiz Yüregimin…