Candan Öte Ölüme Değiyor Ellerim

Gidiyorum, sana varmadan uçsuzluğuna… Susuyorum, adım bile atmadan duraklarına… Mahkum duruşunda kıyılarım yanıyor Sözler mıhlanıyor içimin duvarlarına Candan öte ölüme değiyor ellerim… Küllerim miras kalıyor Sana yanıyor… Sorma bana halimi, nerdeyim, nasılım Yamaçlardan süzülen ömrüme yaşlar birikiyor Alnımda çizgiler geceme ulanıyor… Varlığıma düşüyor körpe korkular Odalarda geziniyor suçlu adımların Sorma bana! Sözüm yok cevap-sızım… Bir ses tutuyor yaka paça omzumu Kulaklarımda sonsuz bir ızdırap çınlıyor Bırakmıyor içimi ayrılık zehri İçiyorum gözlerinden bu gidişi Bakma bana Yolum yok, yalnızım… Göç vuruyor ömrümü uzak diyarlara Ellerimde uçsuz bucaksız uçurumlar… Rüzgara kavgalı yüzümde silinmez o yara Kanadıkça acıyor Derinimde son buluyor… Sakin uçurumlarımın en hırçınına düştüm Senden dönen tüm sözlere beni gömdüm Lügatime sürüldü tüm yasak sözler İçime sızdı ne kadar yara varsa… Ağlama!… Gücüm yok, dermansızım… Arsız tepelerden attım gölgemi Bakmadım ardıma, kalanlarıma… Uçsuz ovalara dağıttım hasretini Boğuldum! Dilimin ucunda ölüm… Sende ömrümün tüm kışlarına üşüdüm Gece kabuslarına vurdum adını Duvarlara çarptı kan rengi hüzün Sorma bana!… Adım yok, öyküsüzüm… Haramiler çaldı ayrılıktan alacağım payı Başımda gece suskunu avaze baykuşlar Dilimi bağlıyor cebi delik düşler Acısı yakıyor boğazımı Küllerim çürük… Yorgun harflerde büyüyor ömrüm Geçmişi öpüyorum gittiğin yollardan Saatler batıyor içime çiziyorum bağrıma can… Duvarlara siniyor öfkemin resmi Yollara vuruyor yorgun ayaklarım Susma bana!… Sözüm yok, haksızım… Gidiyorum sana varmadan uçsuzluğuna Susuyorum adım bile atmadan duraklarına Mahkum duruşunda kıyılarım yanıyor Sözler mıhlanıyor içimin duvarlarına Candan öte ölüme değiyor ellerim… Küllerim miras kalıyor sana yanıyor… ateşe boğuyor meçhul gözlerini kavruk bir yürek, yanık kokuyor… kuyulara hasret sularım uğramıyor dönme bana, yüzüm yok sakın gelme susarım… her susuşumda yaram çok yanarım