İntizar

Bekledim beklemenin masalarda yalnız kalındığı yerde telefonların bile çekmediği kimseninbilmediği gözlerin görmediği yerde bekledim biliyorum gelemezdim elimde bir kitap sensizliği anlatan sana verilmek için beklenen sessizliğin ritmini tutarak bir şiir daha yazdım yokluğuna gelseydin biticekti herşey zeynebim aşksan gitme benden tarih tuttum bu zülmüne bayrağımı yamadım aşkıma gökten kanlı bi ateş yandığında şafakti atlılar gibi koştumm onlarca yıkılışla karşılaştım olmadığın yerlerde yıkılışlardaki dünyay hükmeden kralların kanlı kılıçlarındaki lekeli damarları bana bıynumu eğmek düştü celladımın nefret kusan ayaklarına sana cenneti atın alınmış hayatlar sundum gelmedin mericimin suları yağmalandı Aşksan gitme benden zeynebim bilmiyodumm ağır imtihanların yüklüydü çığplıklarım kurtuluşun müjdesiydi yanamasaydın diye yaktılar seni ölmüyeyim diye vurdular beni sana söyliyemediysem sevdamı ellerine dokunamadıysam doğulu duygular yaşadığımdandır hangi yerde beklemeliyimm sen olan bu yerde anla artık başka birdünya düşlerim rüyamda intizar intizar