Kurşini

İçimin sesini duy istiyorum Aşık olunan şu koca şehrin aslında hiçbir zaman sevilmemiş banliyesinde Düşler kuruyordum sur içine dair İçimin sesini duy istiyorum Neden aşık olunduğunu anlayamadığım bu ufacık şehrin Köhnemiş trenlerinde kapılarda seyahat eden Yüzü su görmemiş çocukların elleri gibi içim Bu şiire kafiye lazım, bana sessizlik bana şairlikten öte bir hissizlik Bana anahtarlarını verin Kabuğuna mum dikilmiş kablumbağların hasretini dinleyim İçimin sesini duy ve oku Göğün şimdi buruklaşan bulutlarını İlkin ne dendiyse oku