Sevgili

Destur düştü kaleme alemi ervahtan Susmaktan ve kusmaktan gelen yanılgıların üstüne Geç kalınmış bir gitmeyi üslendim Loş akşamlarda vezgeçmeleri örtmek için sığınsam da karanlıklara Aşk çoktan düşmüştü suya Dönmek zorunda kaldım yolumdan ve sözümden Terk etme duygusuna özgü halimle Geçtiğim dilsiz duvarların önünden Şimdi gece rengi sürmeler çekip Terk edilme korkusuyla selamsızca devam ediyorum yoluma Aşk düşmedi bana, ben düştüm aşka Gidişin sadakate ihanetti belki Namlusu puslu yüreğimden ateş çıkmıştı çoktan Ve susmak farz şakağıma dayanan bu zehre gönüllüyüm artık Sevdanın arka sokağından sapıyorum yalnızlığa