Asılmış Duvara, Nokta Gibi Duruyor.

Bir avuç toprak serildi, göğüs kafesime. Yağmurlarla ıslandı sırrım, yoğruldu edeple. Alnımdan dökülen terin izlerini taşıyor; Ellerimle oynaştım, çamurdan yapılmış nazeninle. Harcanmış emeklere yazık, sabrım artık taşıyor. Sana inanmak istiyorum, ama çok zor geliyor. Çekilmiş zihnime, istikrarsız zikzak çizgiler. İzlerimi taşıyor duvar, çatlamış düşünceler. İntikam duygusu yansıyor, yaşlanmış yüzümde Gölgemde bile görülüyor, dertli geçen seneler. Asılmış taş duvara, bir nokta gibi duruyor. Önemi yok nasıl olsa, uzaktan her şey anlaşılmıyor. Yüzüme çarpılan sırlarım, kadir kıymet bilmiyor. Yeni bir beklenti değil, korkusuna alıştım. Belki bu son olur diye, rüyasına dalmıştım. Yerinden kalkmaya niyet eden, aykırı kalemime Derinden gelen söyleşiyle, çoktan sarılmıştım. Ustası oldum, örülmüş taş duvar sırlarının.