Koşma 282

Seherden uğradım dostun köyüne“ Hoş geldin sevdiğim, in! ” dedi bana. Domurcuk memesin verdi ağzıma, “Yorgunsun sevdiğim, em! ” dedi bana. Benim yârim gelişinden bellidir, Ak elleri deste deste güllüdür, İbrişim kuşaklı ince bellidir “İnce bellerimi sar! ” dedi bana. Benim yârim bana yalan söylemez. Söylerse de gıybetimi eylemez. İl yanında ikrârını söylemez “İlleri uyut da gel! ” dedi bana Mestine de deli gönül mestine, Âşık olan gül gönderir dostuna. Telli mahramasın attı üstüme “Terlersen sevdiğim, sil! ” dedi bana Karac’oğlan, sırrın kime danışır? Siyâh zülfü mah yüzüne kıvrışır. Ayrılanlar elbet bir gün kavuşur“ Ağlama sevdiğim, gül! ” dedi bana