Menzil

Evvel sen de yücelerden uçardın Şimdi enginlere indin mi gönül Derya, deniz, dağ, taş demez geçerdin Karada menzilin aldın mı gönül Yiğitliğin elden gitti yel gibi Damağımda tadı kaldı bal gibi Hoyrak eli değmiş goncagül gibi Bozulmuş bağlara döndün mü gönül Hasta oldun yatağını istersin Kadir mevlâm sağlığını göstersin Cennet-i Aladan Bir köşk dilersin Boynunun farzını kıldın mı gönül Karacaoğlan der ki söyle sözünü Hakka teslim eyle kendi özünü El içinde karalama yüzünü Yolun doğrusunu buldun mu gönül