Der Brand im Hutzelwald
K Karl Gottfried Nadler
0
Altın Yaprak
Do sitze mer zu zwölft de ganze Morge,
For unser Schtadt un Börgerschaft zu sorge,
Un denke aach an gar nix vun der Welt;
Uf eenmol dhut sich unser Dhür ufschperrn
Un unser Diener kummt un sächt: „Ihr Herren,
’S is noch e Extrabott do der sich meldt."
Mir sage: „so? seit neune dhun mer sitze
„Und dhun rathschlage for die Schtadt und schwitze,
„’S is jo bald zwölf, die Sitzung is glei aus;
„Wann mer so schpät kummt dhun die Weiber brumme,
„Der Extrabott soll’s nächschtmol widder kumme,
„Wamm mer drei Schtund so sitzt, werd’s eem zu kraus.“
Alleen ̃ der Bott, e ungezogner Schliffel,
Dappt rein ̃ mit seine vollgeschtaabte Schtiffel
Un sächt: „Ihr Herren, wißt Ihr dann aach was?“
Mir sage: „neen ̃ , mir wisse nix, – er Schlingel!“
Der Burgemeeschter langt noch seiner Klingel
Un werd vor Zorn ball feuerroth ball blaß.
Der Bott der loßt sich awwer err nit mache
Un sächt: „Ihr Herrn, es sin verfluchte Sache,
„Ich wär gewiß sunscht nig geloffe so, –
„Der Wald brennt, wann Se’s güdigst dhun erlaawe,
„Der Hutzelwald der brennt, Sie dörfe’s glaawe,
„Der schtädtisch Hutzelwald brennt lichterloh.“
Do sim mer uf die Schtühl zurückgesunke,
Der Burgemeeschter hot uns zugewunke,
Mir Rathsverwandte ware mäuselschtill; –
Kaum zehn ̃ Minute lang hot er sich bsunne,
Do sächt er schun: „Ihr Herrn, jetz; haw ich’s gfunne,
„Jetz baßt nor uf, was ich Euch sage will.“
„’S gibt Bettelbuwe un aach anner Gsindel,
„Die mache mit de Pfeife ihr Gezündel,
„Die hawwe’s als gewöhniglich gedhan ̃.
,,’S is wie der Bott sächt, ’s sin verfluchte Sache,
„Des kummt vun dem verbottne Feuermache,
„So e Hutzelwald geht nit vun selwer an ̃!“
Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş