Üşüyorum
K Kartal Özcan
0
Altın Yaprak
üşüyorum..
bir istanbul ayazında
tam da kız kulesinin karşısında
elimdeki cigara kadar olmasada
üşüyorum sensizliğin ertesinde...
ellerimdeki bu kanda nedir Allah´ım
ürkek bir serçenin canını mı almışım ne?
neden vücudun kaskatı kesildi
neden çocukluğum geliyor ha bire aklıma
neden yalan söylemiştim anneme
halbuki o vazoyu ben kırmıştım
diğerlerini kırdığım gibi..
soğuktan mı titriyorum yoksa korkudan mı?
vazo kırmaktan mı yoksa annemden mi?
neden elim telefona varmıyor?
neden sarılıp sana ağlayamadım?
neden sıktım şu dökülesi dişlerimi?
peki ya gözlerinden süzülürken yaşlar
neden kahrolamadım?
neden bende ağlayamadım?
neden yandım ama pişemedim?
neden şimdi sensizim???
üşüyorum..
bir istanbul ayazında
tamda kız kulesinin karşısında
elimdeki cigara kadar olmasada
üşüyorum sensizliğin ertesinde..
bulut olup dönmek ister insan başında
yağmur olmak ister
dökülmek saçlarına sonra boynuna,
yarim,
yarın, yarım yamalak yasayacağım diyorum.
sen yokken nasıl ekmek bölerim
nasıl yatar seni sayıklarım
günlerim senle geçerken
gündüzleri artık nasıl dışarı çıkarım..
yarim,
beni bi istanbulun bi de sensizliğin ayazı
yatalak ediyor,süründürüyor..
ikisi bir olursa ölmekten sürünmekten beter ediyor
kor olup yanıyorum,
kör olup ağlıyorum,
kar olup üşüyorum,
kir olup utanıyorum,
sen yokken ben bir ölüp bi daha dirilemiyorum
çok üşüyorum sevdiğim..
hele ki ellerim..
sözüm geçmiyorum balam,
ellerim illada ellerini ister,
gözlerim kepenk indirdi
seni görmeden göstermez hiçbirşey...
üşüyorum
istanbulun ayazı bitti güzelim
dün bitti,gece bitti,sabah bitti
kız kuleside olmasa beni kim dinlerdi..
bir tek ellerim dinlemez beni seni ister
illada gel der
gel hadi
yeter!!!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş