hep unutulan son heceleriydik cümlelerin, önümüzdeyse noktalar vardı hep. arkamızda ise ve bağlaçları, sen ve ben diye başlayan cümlelerde,…
adres soran kelimelerimi aldım yanıma bu kentin unutulmuş sokaklarında yorulmak vardı. unutmak vardı ard arda gelen hüzünleri, ölümü çığlıkla yenip doğulan bu haneyi.…
Konuşuyordu dün ile gün. Senin yüzünden düyordu gün, Öldü çocuklarım. Senin yüzünden.…
Düşkıranlar kentinin Vakti seherinde, İsimsiz bir caddenin, Çıkmayan sokağında,…
sesimdeki sensizliğin, dumanaltı bir yürekteki çığlığıdır, bu kentin duydukları..