Gidersen

Ne çok yakışıyor sana gülümsemek. Gözlerinin etrafının olgun duruşuyla buruşması Bir şelale gibi akarken gölün yüreğine Yakamozlar dans ediyor gözlerinin kuytusunda. Yalnız olunmaz bu yollarda; Gidersen üşürsün, kalırsan yanarsın. Bıkılıyor zamanla durgun bir hayattan. Nehirleşip akmalı Can vermek için tene toprağa, Susuzluktan yurtsuz kalanlara Hayat kısa dolu, anlamlı olmalı. Gidersen yurtsuz(-luğun), Kalırsan yurdun, yurdum. Ah bir yoldaşın olabilseydim. Saplanmış damarlarım toprağa; Toprağın altından ulaşır sana. Koparsa ölürüm, gidersen ölürüm. Bir çoban kavalı duyulur yanı başımdaki patikada. Gelirler; geliyorlar. Yapraklarımı yerler, suyundan içerler. Çoban yüzünü yüzüne sürünce Yüreğim kanar canım; canım yanar. Gölgemde oturur, içimde boğar beni isyan. Dokunur damarlarım sana, dokunur tenin bana. Sana mecbur olmaktan çok tutkunum. Gidersen çürürüm, kalırsan yanarsın. Bende tutkun bir hastalık; Ne gölgem kalır ne de meyvem. Yüreğimde ayrılık, gövdem de vefasızlık baltası. Acımasız darbelerle yaralanırım. Gidersen ben ölürüm, kalırsan sen... Al tohumumu sürükle akıntında. Orman olur yarınlara. Sen yağmurlarla büyürsün gölün yüreğine. Belki de okyanus olursun. Yetersin zaten onlara, daha sonrakilere. Gidersen ben Kalırsan sen. 20.6.2005 yeni kitap "el izlerim"