Birgün Mutlaka Kavuşacağız

Güneş doğunca her şey aydınlanır Ama ben hep karanlıktayım Uzatılan bir el, gülen yüze Yani sana muhtacım Nerden bilirdim Bir daha göremeyecektim, O gözlerini Doya doya sarılıp öpemeyecektim, Tutamayacaktım ellerini Hiç acımadılar kopardılar dalından Çiçeğin solacağını bile bile Senin bensiz, benimde sensiz Olamayacağımı anlamadılar, ayırdılar Kalbimin bir köşesinde Unutma hala sen varsın Düşlerimin son hecesinde Adını yazdım tükenmez bir kalemle Artık üzülmek,hayal etmek Ve ardına baktıkça Kaybettiğini görmek yok Çünkü sensiz bunların kıymeti yok Yıllar geçse de, Acısı hep içimde saklı kalacak, Neden siz bu ayrılığın İzleri hep içimi acıtacak Hiç unutulmayacak bir aşktı Yaşatmaya çalıştığımız Nerede ve nasıl olursa olsun Bir gün mutlaka kavuşacağız Kalbimizdeki sevdamızla yeşerip Ölümsüz, ebedi olacağız