Çocuk Kalmak
K Kemal Altıparmak
0
Altın Yaprak
Hayatım şarkı notaları gibi,
Bazen yüksekten çıkartıyor sesi
Herkese, her şeye ışık oluyorum
bir anda
Yarasaları göremiyor o esnada kimse
Bazen alçaktan çalıyor nota
Hiç kimseye, hiçbir şeye anlatamıyorum fırtınalarımı
Sesim kesiliyor, sağır oluyorum
Sadece düşen yapraklar hissediyor beni...
Hayatım yağmur damlaları gibi,
Güneşli bir günde aşıkların
ilhamı oluyorum
Çocukların neşelendiği bir ses
Islanmayı seviyor düşünceler, zaman dursun
isteniyor
Kara pamuklu oluyorum bazen
Yaşayanların üstüne düşerken hiçbiri bakmıyor, kaçıyorlar
Toprağa ulaşmak en iyisi geliyor
Bitsin, kesilsin şırıltım istiyor adeta dünya...
Hayatım kalp atışları gibi,
Duyan olmuyor ama yaşatıyorum ruhları
Hızlandırıyorum bedeni, yeni sevinçlere haberci oluyorum
Orda olduğum hep biliniyor, korunuyorum kayıtsızca
Durduğumda gözyaşları boğuyor odalarımı
Feryatlar unutturuyor kırmızımın rengini
Çabalar benim için, dönmem için benliğe...
Hayatım küçük bir çocuk gibi
Beklentisiz olmak istiyor, habersiz olmak istiyor yaşamdan
Hep gülmek, hep keşfetmek, hep öyle kalmak
Çocuk kalmak istiyor...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş